Bardzo źle się stało, że po derbach Wielkopolski, które stały na wysokim poziomie piłkarskim i były świetnym widowiskiem, mówi się głównie o sędziowaniu

Na pewno nie jest to potrzebne Lechowi i Franciszkowi Smudzie. "Kolejorz" gra dziś najładniejszą piłkę w kraju i jest na najlepszej drodze, by za kilka tygodni cieszyć się z wicemistrzostwa, zresztą pierwszego w swojej historii.

Tylko w jakiej atmosferze Lech zmierza po to osiągnięcie? Rozpętanie nagonki na sędziego Jarosława Żyro na kilka dni przed derbami było fatalnym posunięciem ze strony poznańskiego klubu. Arbiter z Bydgoszczy, co pokazują statystyki, ani nie jest dla Lecha sędzią pechowym (i jak sądzę nie chodzi tu tylko o wiarę w przesądy środowiska piłkarskiego), ani też Dyskobolia specjalnie nie korzystała na tym, że Żyro prowadził jej mecze. Smuda jednak uznał, że ten sędzia nie powinien prowadzić derbów, bo trener Lecha przeczytał, że ten kiedyś wypaczył wynik meczu na korzyść Grodziska. Zanim więc sobotni mecz się rozpoczął, humor zepsuty miał sam arbiter ("Gdy dowiedziałem się, że gwiżdżę derby, poczułem się zaszczycony. Teraz jestem zniesmaczony" - powiedział w piątek), a i przeciętni kibice przestali patrzeć na derby jak na wydarzenie tylko i wyłącznie piłkarskie. W ten sposób Smuda wyrządził temu pojedynkowi wielką krzywdę. To, co działo się później na boisku, było konsekwencją wojny psychologicznej. Żyro mógł, ale nie musiał dać pierwszej kartki Ivo Djurdjeviciowi. Druga żółta była słuszna i Serb wyleciał z boiska. W ten sposób obrońca Lecha stał się kolejną ofiarą wojny, którą rozpoczął Smuda. Mecz zyskał dramaturgię, a "Kolejorz", mimo że grał w dziesiątkę, wygrał w dobrym stylu. Na szczęście, bo nie wiem, co usłyszelibyśmy z ust trenera Lecha, gdyby lechici przegrali. Skoro Smuda po zwycięstwie nie odpuścił i w niedzielny wieczór (a więc prawie dobę po meczu) w studiu telewizji Canal+ ciągnął swoją teorię, dowodząc, że Żyro celowo wyrzucił Djurdjevicia z boiska.

Zastanawiam się, po co poznański szkoleniowiec to robi. Przecież dobrze wie, że takie protesty nie przynoszą skutku, bo kolegium sędziów nie zmienia raz ogłoszonej obsady sędziowskiej. Domyślam się, że ze strony Smudy to element gry, którą rozpoczął już przed pierwszym meczem w tym roku. Tak skutecznie podpuścił wówczas piłkarzy Górnika Zabrze, że ci zamiast na grze w piłkę, skupili się na tym, by Smuda zaczął kojarzyć ich nazwiska. Tyle że od kilku tygodni Smuda nie skupia się na rywalu, tylko na sędziach. Jackowi Granatowi dziękował za to, że nie "wykartkował" jego zespołu przed wyjazdem na Łazienkowską. Zanim Lech tam pojechał, trener podniósł larum, że mecz z Legią poprowadzi Robert Małek, którego nazwał nawet "burmistrzem Grodziska", przewidując, że ten niechybnie osłabi jego zespół przed derbami. Po meczu jednak Smuda pretensji nie miał, bo i nie mógł ich mieć. Potem była historia z sędzią Żyro...

Nie wiemy jeszcze, kto poprowadzi pojedynek z Cracovią, ale trener Lecha powinien zakończyć swoją dziwną grę, bo zaczyna ona zakrawać na oszołomstwo, które teraz zaczęło się obracać przeciwko poznańskim piłkarzom. Co jest im w zupełności niepotrzebne, bo Smuda nauczył ich grać ładnie i efektywnie. A jeśli sięgną po wicemistrzostwo, niech nagonka na sędziów nie położy się cieniem na tym sukcesie.