Teoretycznie okno transferowe jeszcze się nie zamknęło, ale wydaje się, że w Lechu Poznań, wraz z roztopami śniegu, szanse na jakiś ostatni strzał są coraz mniejsze. Z drugiej strony kto wie, może jednak jakaś niespodzianka, tak jak latem Seweryn Gancarczyk, jeszcze zdoła wpaść. Chciałbym w pewnym stopniu podsumować to, z czym mieliśmy do czynienia tej zimy.

Siergiej Kriwiec. Od nikogo innego zacząć bym nie mógł. Białorusin przyszedł do Lecha z białoruskiego BATE Borysów. Tam okrzyknięty został najlepszym piłkarzem ligi, której poziom na kolana nie powala, ale były zespół lechity zdołał pokazać się z dobrej strony w elitarnej Lidze Mistrzów. Sam zawodnik strzelił nawet gola Juventusowi Turyn prowadząc swój zespół do głośnego zwycięstwa. Ile za niego zapłacono? Jest kilka wersji. Na pewno kilkaset tysięcy euro, jedni mówią 300 tys, drudzy 400 tys, jeszcze inni 700 tys. W każdym razie włodarze musieli do kieszeni sięgnąć głęboko, a samo pozyskanie jest bardzo prestiżowe, gdyż Kriwiec zdaje się być grajkiem z wyższej półki. Lech wygrał wyścig po piłkarza między innymi z Legią i Wisłą, co tym bardziej daje pewną satysfakcję. Z Białorusinem są w Poznaniu wiązane wielkie nadzieje. Kriwiec jest zawodnikiem dość uniwersalnym, może grać właściwie na każdej ofensywnej pozycji w pomocy, a i jako cofnięty napastnik podobno radzi sobie całkiem poprawnie. Sparingi pokazują, że Jacek Zieliński, daje mu na boisku dość wolną rękę i Siergieja można zobaczyć w przeróżnych sektorach boiska.

Wielka szkoda, że po Kriwcu na razie pozostaje tylko echo, gdyż w klubie na razie nie pojawił się środkowy obrońca, o którym była mowa. Jednak w szczególności linia napadu aż prosi się o wzmocnienie. Samym Lewandowskim ciężko będzie wygrać ligę, a Tomkowi Mikołajczakowi czy Krzyśkowi Chrapkowi prawdę mówiąc, do majstrów jeszcze bardzo daleko. Podczas zimowego okienka, a nawet długo przed jego ropoczęciem przez prasę przewijało się wiele nazwisk. Jeśli chodzi o środek obrony, to do Poznania nie udało się ściągnąć nikogo z trójki – Jodłowiec, Glik, Sadlok. Przeszkodą nie do przeskoczenia były rzecz jasna pieniądze, a raczej ich niedobór. Pocieszające jest jednak to, że po kontuzjach do gry wracają Manuel Arboleda i Seweryn Gancarczyk, co w mojej opinii daje pewien kredyt zaufania. Po za tym ostatni sparing z GKP Gorzów Wielkopolski potwierdził, że niespełna 19-letni Jarosław Ratajczak jest bardzo dobrym materiałem na stopera i do kadry pierwszego zespołu może powoli pukać.

Wracając do kwestii napastnika. Nazwisk pojawiało się rzecz jasna wiele, dlatego wspomnę tylko te najważniejsze i najciekawsze. Zacząć wypada od Zbyszka Zakrzewskiego, który po zagranicznych „wojażach” (cudzysłów nieprzypadkowy), z kartą w ręku aż prosił się o kontrakt w Lechu. Sternicy uznali jednak, że popularny „Zaki” wzmocnieniem nie będzie, a były lechita wylądował końcowo w Bełchatowie. Formę napastnika zweryfikuje rzecz jasna liga, ale na dziś dzień można trochę żałować nie wykorzystania szansy wzięcia go bez kwoty odstępnego. Tym bardziej, że Zbigniewa można ustawiać także na prawej pomocy, gdzie radzi sobie całkiem przyzwoicie.

W kontekście transferu do Lecha przewijali się również stranieri. Zwłaszcza dwójka zawodników jest warta uwagi, gdyż temat ich pozyskania ma zostać wznowiony latem. Pierwszy to Witalij Rodionow - kolega Kriwca z BATE Borysów. Wydawało się, że ten napastnik wyląduję w Poznaniu już teraz. Pojawiały się informacje o rzekomym dogadaniu się Lecha z BATE, ale szybko zostały przez białoruski klub sprostowane. Wiadomo też, że 26-letni Rodionow specjalnie nie pali się na transfer do Polski. Cena za tego zawodnika to około 0,5 mln euro. Drugim graczem, o którym wspomnieć warto, jest 25-letni Słowak - Jan Novak. Zatrudnienie go wydawało się ciekawą perspektywą, ale włodarze MFK Koszyce – obecnego klubu zawodnika, pomimo poważnych kłopotów finansowych nie chcą oddać Novaka za mniej niż 1,5 mln euro. Tu, podobnie jak z Rodionowem, temat zostanie wznowiony latem.

Warto wspomnieć, że jedną nogą w Lechu był już emigrant - Michał Janota, który zatęsknił za Polską i przypomniał sobie o… Euro 2012. Właśnie perspektywą gry na tym turnieju, motywował głównie swój transfer do Lecha. Wcześniej nie doszedł do porozumienia z gdańską Lechią, dlatego bardzo zależało mu na przeprowadzce do stolicy Wielkopolski. Zawodnika oglądali na żywo ludzie odpowiedzialni za transfery w Kolejorzu, ale na podstawie tych kilku minut rozegranych przez gracza, wydawać kilkaset tysięcy po prostu nie wypada.

Po przedstawieniu działu „do Lecha”, przyszedł czas na „z Lecha”. Bułgarską opuścił kapryśny ostatnimi czasy Hernan Rengifo. Jako że w czerwcu kończył mu się kontrakt, klub zainkasował za niego tylko około 200 tys. euro. W nowym klubie – cypryjskiej Omonii Nikozja Hernan jest kolegą, notabene byłego lechity, Macieja Żurawskiego. Władze Lecha robiły też wszystko, aby pozbyć się ubiegłorocznych niewypałów – „Handziciów i Golików”. Udało się tylko z tym pierwszym, który został wypożyczony do FK Sarajewo, a Golik jak na razie zostaje z przyzwoitymi zarobkami w Poznaniu.

Póki co brakuje nam konkretnego napastnika i… pieniędzy na tego napastnika. Działacze liczą, że powrót na stadion przy ul. Bułgarskiej w jakimś stopniu uzupełni klubową kasę. Bardzo prawdopodobne jest odejście latem Roberta Lewandowskiego, co zasili budżet o kilka milionów euro. Oby tylko te miliony zostały przeznaczone na realne wzmocnienia, a atak nie musiał być opierany na nieopierzonym Mikołajczaku.