Przegląd Sportowy: To pocieszające, że przez cały tydzień nie pan, a trenerzy największych rywali, czyli Maciej Skorża i Jan Urban, lądują na dywaniku u swoich szefów?
Jacek Zieliński: Ani Maćkowi, ani Jankowi nie zazdroszczę sytuacji, w której się znaleźli, bo sam przechodziłem przez to w rundzie jesiennej. Wyciągano wtedy z kapelusza różne śmieszne rzeczy, szukano konfliktów wewnątrz klubu. Ja jednak nie mam ciągotek, by teraz coś komuś udowadniać. Czasem budujące jest, że ktoś potrafi przyznać się do błędu. Generalnie jednak wiem, że nie jestem trenerem, który ma dobrą prasę. Cieszę się po prostu, że trafiłem na wyrozumiałego i cierpliwego właściciela klubu, który podchodził normalnie do tego zamieszania. Teraz wspólnie możemy powiedzieć, że opłaciło nam się poczekać, choć nowym kontraktem z Lechem nie zaprzątam sobie głowy. Dopiero w maju spokojnie usiądziemy do rozmów, o ile przyjdą efekty mojej  pracy. Janek i Maciek są w innej sytuacji, bo w swoich klubach są już od dłuższego czasu. Szalone ruchy nie są jednak wskazane, a wokół Wisły i Legii sytuacja też się uspokoi.

Co mądrego może powiedzieć trener wezwany na dywanik u prezesa?
W takiej sytuacji nie ma co niczego obiecywać, bo wiadomo, że futbol to jest nieprzewidywalny sport. Natomiast w przypadku Wisły i Legii dużo do powiedzenia ma drużyna, to jak zareaguje. Jestem jednak przekonany, że oba zespoły za chwilę wyjdą z kryzysu, tak jak krakowianom udało się to już jesienią. To nie będzie trwało długo, choć dla Legii to nowość, dotychczas nie przeżywała takich wpadek jak Wisła. Nie cieszymy się z ich potknięć, ale przez to liga stała się ciekawsza, doskoczyliśmy do nich bardzo szybko, a walka zaczyna się na nowo. Zrobiło się straszne halo w mediach z porażek Wisły i Legii. To też są tylko ludzie i grają z zespołami, które chcą wygrywać. Nie jest tak i nie będzie nigdy, że Lech, Legia czy Wisła mają patent na wygrywanie ze wszystk imi. Pozostałe drużyny również robią postępy, te porażki nie są przypadkowe. Może dzięki temu polska piłka pójdzie do przodu, bo na razie poziom jest średni.

Lech nagle włączył się do gry o tytuł, nagle też jest jedynym zespołem z czołówki, albo i całej ligi, który gra w piłkę. Jesienią za styl was krytykowano.
Dlatego śmieję się z tego typu opinii, bo piszą i wypowiadają je ci sami ludzie. Nagle okazało się, że Lech gra porywającą piłkę i jest faworytem. Dwa tygodnie temu mieliśmy osiem punktów straty i odezwały się głosy, że nie mamy już żadnych szans, więc do wrzawy spokojnie podchodzę również teraz. Jesienią mówiłem, że potrzebujemy trochę czasu i że już wiosną w grze Lecha będzie widać naszą rękę. Kwestią było tylko, czy ten czas i cierpliwość od właściciela dostaniemy. Sam wiedziałem, że trzy miesiące treningów w przerwie zimowej odmienią zespół, pomogą przekonać drużynę do sposobu, w jaki chcemy grać. Doszedł też Siergiej Kriwiec, który podniósł jakość drużyny. Zdawaliśmy  sobie sprawę, że potrzebujemy choćby jeszcze jednego kreatywnego piłkarza, grającego do przodu.

Czym Kriwiec różni się od Semira Stilicia?
To piłkarz bardziej doświadczony od Stilicia, który dotychczas ciągnął naszą grę do przodu. Siergiej jest trochę bardziej charakterny od Semira, to piłkarz więcej biegający, przy tym bardziej uniwersalny. Może grać z lewej i prawej strony, na środku. Semir w zasadzie tylko na środku, w dodatku najlepiej czuje się, gdy piłka jest u nas, a Kriwiec, gdy ma ją rywal. Potrzebowaliśmy gracza, który także w pewnym sensie byłby przeciwwagą dla Semira. To urozmaica naszą grę.

Co było kluczem do odmiany zespołu? Odejście Hernana Rengifo?
Na pewno atmosfera od tego czasu się poprawiła, ale nie twierdzę, że Rengifo był jakimś wielkim problemem Lecha. Został odsunięty za zbyt małe zaangażowanie. Natomiast ja żałuję jego odejścia, bo to był dobry piłkarz, ale gra w Lechu najwyraźniej przestała go rajcować. Lepiej dla wszystkich było by odszedł. Szkoda, że w takich okolicznościach. Kluczowym momentem była porażka ze Stalą Stalowa Wola w Pucharze Polski. To wówczas Rengifo został przesunięty do rezerw. Zespół zobaczył wtedy, że trzeba zasuwać, przy tym chłopcy mogli się przekonać, że mieliśmy duże poparcie właściciela. Zawirowania były duże, każdy patrzył się po sobie niepewnie, nikt nie wiedział co nastąpi dalej. Okazuje się, że bez niektórych ludzi też możemy sobie radzić i radzimy sobie bardzo dobrze. Przewietrzenie w szatni było potrzebne, bo teraz atmosfera w Lechu zdecydowanie się poprawiła. Trzeba pamiętać, że atmosferę zawsze budują wyniki, a my od porażki w Stalowej Woli już nie przegraliśmy.

Macie w tej chwili najlepszą pomoc w lidze?
Trudno powiedzieć, podobne stwierdzenie można zaryzykować o piłkarzach Wisły. Na koniec sezonu okaże się kto miał najlepszą, choć nie ukrywam, że w naszej strategii pomoc odgrywa bardzo ważną rolę. Jeśli kontuzje czy kartki wyeliminują piłkarzy z drugiej linii, to wciąż będziemy grać w tym samym systemie, z trzema ofensywnymi pomocnikami. Zmienimy tylko wykonawców. Ćwiczymy to już od dłuższego czasu.

Słabiej ostatnio wypadł Bandrowski, miał bardzo dużo strat piłki i mnóstwo niecelnych zagrań.
To fakt, rozmawialiśmy o tym po meczu. Tyle strat nigdy mu się dotychczas nie zdarzało. Z Cracovią przebiegł ponad 13 kilometrów, ale rzeczywiście miał dużo strat, dużo chaosu. Być może bolesny uraz nogi, z którym grał, miał na to wpływ? Coraz jednak lepiej u nas z czuciem piłki, jeszcze w meczu z Polonią było wiele akcji, które dobrze się zaczynały, ale później się rozmywały. Z Cracovią było już lepiej.

Po meczu z z Polonią Warszawa (3:0) miał pan okazję porozmawiać z Tomaszem Jodłowcem i próbować go przekonywać do transferu do Lecha?
Nie było takiej możliwości. Tomek przedłużył kontrakt z Polonią, czyli tym samym na chwilę obecną temat upadł. Nie jesteśmy go w stanie wykupić przy kwocie odstępnego wpisanej do nowej umowy. Podobnie wygląda sytuacja z Maciejem Sadlokiem i Kamilem Glikiem. Dlatego penetrujemy rynki zagraniczne. Zostaje z nami Bartosz Bosacki, już dogadany z klubem. Zlatko Tanevski i Luis Henriquez, piłkarze, którym kończą się umowy, walczą w tej chwili o to, by dalej być w Lechu, mają nas przez tę rundę przekonać. Nie będę jednak ukrywać, że rozglądamy się za nowymi piłkarzami. Nowy Lech będzie jeszcze silniejszy.

O ściągnięciu piłkarzy będzie decydować komitet transferowy?
To są bzdury, nie ma żadnego komitetu i głosowania! Decydujący głos ma zawsze trener. Jeśli chodzi o aspekt sportowy, piłkarski, jest to tylko i wyłącznie moja decyzja. Nie wiem skąd wzięły się te plotki.

Transfer Witalija Rodionowa z BATE Borysów miałby w przyszłym sezonie zneutralizować utratę Roberta Lewandowskiego?
W Turcji rozmawiałem z Rodionowem. Widziałem go jako partnera dla Lewandowskiego, a nie jego następcę. Tu jest jakieś pomylenie pojęć. To nie jest piłkarz, który miałby przyjść w zastępstwie za Roberta, choć wiadomo, że jeśli przytrafi się poważny kontrahent dla Lewandowskiego, to mogą się rozminąć. Robert mówi jednak już teraz, że gdyby Lech zdobył tytuł mistrza i miał grać w Lidze Mistrzów, to zastanowiłby się nad pozostaniem. Gdyby jednak zdecydował się odejść, to Rodionow będzie tylko jednym z napastników, którzy przyjdą. Teraz musimy już sięgać po naprawdę dobrych atakujących, dlatego nie robimy gwałtownych ruchów, spokojnie nad tym pracujemy. Napastnicy, którzy przyjdą muszą dorównywać klasą Robertowi Lewandowskiemu. W Polsce takich nie ma.

Gdy ogląda pan teraz grę Lecha, myśli pan czasem o tym, że kogoś w tym zespole jeszcze nie ma, któregoś z piłkarzy, których nie udało się ściągnąć, że coś tu jeszcze jest nie tak?
Mówiliśmy najpierw o trzech transferach, później chcieliśmy zrobić dwa konkretne zakupy - Kriwca i napastnika. Nie wyszło, ale prawda jest taka, że gdy nie wyszło z Rodionowem, to nie mieliśmy alternatywy. Oglądałem wielu zawodników, ale nie podnieśliby jakości gry Lecha, przegraliby rywalizację, trafiliby na ławkę. Tam mam Tomka Mikołajczaka, do formy powraca Krzysiek Chrapek, to są piłkarze, którzy mogą być wchodzącymi, natomiast lepsi byli poza naszym zasięgiem. Był na przykład Mario Mandzukić z Dinama Zagrzeb i Dejan Lekić z Crveny Zvezdy, reprezentanci Chorwacji i Serbii, tyle że kosztują kilka milionów euro. Nawet nie wygłupialiśmy się z wysyłaniem propozycji, bo pewnie zostalibyśmy wyśmiani. To nie nasza półka finansowa. Aby poprawić grę, potrzebujemy właśnie piłkarzy o takich parametrach. Słabszych nie chcemy. Marzą mi się zawodnicy wysocy, świetnie przygotowani fizycznie, szybcy, dobrze grający głową i tyłem do bramki. Taki napastnik mógłby grać obok Lewandowskiego.

- Na szczęście uraz Arboledy nie jest groźny. "Manu" naciągnął tylko lekko mięsień i na pewno na mecz z Jagiellonią będzie już gotowy - mówi Zieliński.

W pełni sił jest już natomiast Seweryn Gancarczyk, który w meczu z Cracovią grał z anginą. - Seweryn już wyzdrowiał i jest gotowy do gry - uspokaja szkoleniowiec.

Dzięki dwóm zwycięstwom w pierwszych meczach rundy wiosennej Lech wrócił do rywalizacji o mistrzostwo kraju. - Nie przejmuje się tym co piszą teraz media - mówi Zieliński. - Jesienią ci sami ludzie wytykali nam błędy i zapewniali, że przez stratę ośmiu punktów nasze szanse są już zerowe - dodaje.

Szkoleniowiec Kolejorza zapewnia, że jego drużyna do Bełchatowa pojedzie po komplet punktów. - Będziemy grali o zwycięstwo - gwarantuje. - GKS gra bardzo podobną piłkę do naszej, także można spodziewać się ciekawego widowiska.

- Nie siedzę w Bełchatowie i nie wiem jak ten zespół wygląda od środka. Jest to na pewno solidna drużyna, która od dawna gra praktycznie tymi samymi piłkarzami, a to im sprzyja. Trzeba z pewnością zwrócić uwagę na kilku piłkarzy jak Dawid Nowak czy Mariusz Ujek, ale na pewno się ich nie boimy - skupiamy się na tym jak my mamy zagrać - mówi opiekun Kolejorza.

Zieliński wykluczył możliwość gry z mniejszym zaangażowaniem piłkarzy, którzy są zagrożeni pauzą za ujrzenie kolejnej żółtej kartki. Trener nie ma także zamiaru "czyścić" kont zawodników przed meczami z Legią czy Wisłą. - To jest piłka, tutaj kartki były, są i będą. Sytuacja jest specyficzna, ale inne drużyny też mają takie problemy - mówi. - Legia i Wisła niekoniecznie muszą okazać się trudniejszymi rywalami od Polonii czy GKS-u także o jakiejkolwiek taktyce związanej z kartkami nie ma mowy - dodaje.

- Takie jest piłkarskie życie, nie mam pretensji do Lecha. Mam szczęście, że trafiłem do klubu, który też ma duże ambicje i bardzo dobrych piłkarzy. Zemsta? Nie przesadzajmy. W takich kategoriach w ogóle nie myślę. Lech ma swój cel, którym jest mistrzostwo, my bijemy się o europejskie puchary, dlatego obie drużyny będą chciały ten pojedynek za wszelką cenę wygrać - mówi "Zaki", który jest na razie rezerwowym w GKS.

- Nie mamy, żadnych kompleksów wobec Lecha. Na starcie też zanotowaliśmy dwa zwycięstwa z Wisłą 1:0 oraz z Piastem 2:1 i nasza forma rośnie. Kadrowo niewiele ustępujemy poznaniakom, mamy też podobny styl gry oparty na szybkich skrzydłowych, których podania ma zamieniać na bramki Dawid Nowak. Zapowiada się więc ostra wymiana ciosów. Kto zada ich więcej, ten wygra! - przewiduje Zakrzewski.

Statystyki zdecydowanie przemawiają za Lechem, który na stadionie przy ul. Sportowej nie przegrał od 14 lat! Ostatnie dwa mecze w Bełchatowie Kolejorz wygrał 3:0 i 3:2. - Nie przejmujemy się historią, zresztą koledzy mówią mi, że widocznie przynoszę drużynie szczęście, bo przecież po raz pierwszy wygraliśmy z Wisłą, a w Gliwicach, gdzie GKS nie zdobył jeszcze nigdy gola, potrafiliśmy przerwać dwie fatalne passy - dodaje Zakrzewski.

Lech w dwóch pierwszych meczach pokonał Polonię Warszawa i Cracovię Kraków. GKS rozprawił się z krakowską Wisłą i Piastem Gliwice. W niedzielę przynajmniej jedna z ekip będzie musiała pogodzić się ze stratą punktów. Statystyki przemawiają za Kolejorzem, który w Bełchatowie nie przegrał od 14 lat!

- Od prawdy historycznej nie uciekniemy, ale ja i cały zespół traktujemy ten mecz w innych kategoriach. Chcemy potwierdzić tym spotkaniem, że to, co zrobiliśmy w dwóch pierwszych kolejkach, nie było dziełem przypadku czy stanu boiska a efektem naszej dobrej gry, pracy w okresie przygotowawczym. Tak właśnie piłkarze i sztab szkoleniowy postrzegamy ten mecz - mówi trener Rafał Ulatowski.

W Bełchatowie nie ukrywają, że spotkanie z Lechem będzie kolejnym testem formy drużyny. - Już przed rundą wiedzieliśmy, że dla nas najważniejszy będzie dobry początek. W pierwszych czterech spotkaniach gramy z drużynami, które w ligowej tabeli znajdują się przed nami. Teraz wypadło na Lecha, który imponuje swoją grą, formą i nazwiskami. Myślę, że my też nie musimy się wstydzić naszych dokonań i tych piłkarzy, których mamy. Zapowiada się dobry mecz - dodaje szkoleniowiec.

- Dwóch zawodników strzeliło dla Lecha dziewiętnaście goli (Lewandowski dwanaście i Peszko siedem). Ci zawodnicy swoją dobrą grę w naszej ekstraklasie potwierdzają też w meczach reprezentacji Polski. Kriwiec to uczestnik Ligi Mistrzów, który odnosił sukcesy z Bate Borisov. Nazwisko samo mówi za siebie. Stilić od dawna uznawany jest za jednego z najlepszych środkowych pomocników ekstraklasy. Na pewno czeka nas trudne zadanie powstrzymania tych piłkarzy, ale ja wierzę, że nie są to tacy zawodnicy, których nie można powstrzymać - tłumaczy.

- Jestem bardzo szczęśliwy, że Lech zdecydował się podpisać ze mną tak długi kontrakt. Wiem, że mam tu szansę na rozwój, a co z tego wyniknie zależy tylko ode mnie. Jestem dumny, że mogę reprezentować barwy tak wielkiego klubu, jakim jest Lech - mówił zaraz po podpisaniu kontraktu Możdżeń.

Możdżeń w tym sezonie zadebiutował w Ekstraklasie w meczu z Wisłą Kraków. Za swój pierwszy występ zebrał doskonałe recenzje. W sumie do tej pory zaliczył osiem spotkań w pierwszym zespole, pięć meczów rozpoczynając w podstawowej jedenastce.

- Mateusz jako pierwszy z grona zawodników Młodej Ekstraklasy podpisał profesjonalny kontrakt z Lechem. Uważamy, że swoimi występami w rundzie jesiennej zapracował na taką umowę. Cieszymy się również, że nasi zawodnicy, którzy regularnie występują w reprezentacjach młodzieżowych naszego kraju, są w stanie wzmacniać już pierwszy zespół. Obok Możdżenia, w kolejce czekają już następni zawodnicy i myślę, że w najbliższych miesiącach będziemy podpisywać kontrakty z kolejnymi młodymi lechitami - mówi Dyrektor Sportowy Lecha, Marek Pogorzelczyk.